Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/18281 E. 2023/26249 K. – Fuhuş

Konu: Fuhuş

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2021/18281
Karar No
2023/26249
Karar Tarihi
Konu
Fuhuş

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/70 E., 2016/544 K. SUÇ : Fuhuş HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 227 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 inci, 52 inci, 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; suçu işlemediğine, kararın lehine bozulması talebine vesaire yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR ... ili emniyet müdürlüğü ahlak büro amirliğine ait telefonu arayan erkek bir şahsın sanığın mağduru fuhuş amacıyla pazarladığını bildirmesi üzerine, söz konusu adrese gidildiği, tertibat alınarak beklenmeye başlandığı ve bir süre sonra söz konusu adresten çıkan tanıkların beyanlarının alındığı, mağdurun sanığın ikametinde fuhuş yaptığının anlaşıldığı, böylece sanığın yer temin etmek suretiyle üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. IV. GEREKÇE A. SanığınTemyiz İsteği Yönünden, Sanığın savunması, mağdur ve tanıkların beyanı, olayın ortaya çıkış şekli ve tüm dosya içeriği karşısında, sanığın fuhuş suçunu işlediği hususunda Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir. B. Sair Yönlerden Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 227 nci maddesinin ikinci fıkrasında hapis cezasının yanında ayrıca adli para cezası da öngörülmesine karşın, adli para cezasına hükmedilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmakla, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/18281, K. 2023/26249, T. 25.12.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2021-18281-e-2023-26249-k-d0633ec975d5