Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/17018 E. 2023/24409 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/902 E., 2016/306 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek ve gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "27.07.2015" yerine "2015" olarak yazılmasının mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğu kabul edilerek gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 29 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği, sanığın annesi olan tanığın beyanına itibar edilerek hakaretin karşılıklı olduğunun kabul edilemeyeceğine, sanığın cezalandırılması gerektiğine , vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Tarafların olay tarihinde karşılıklı olarak birbirlerine hakaret ettikleri Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. IV. GEREKÇE Sanık savunması, tanık F.D.'nin savunmayı doğrulayan yeminli anlatımı ve HTS kaydı birlikte değerlendirildiğinde, Yerel Mahkemece sanığın hakaret suçunu karşılıklı olarak işlediği kabul edilerek, hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair kurulan hükümde, dayanak kanun maddesi olan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendinin gösterilmemesi dışında başkaca bir hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına “ ve 5271 sayılı CMK'nın 223/4-c maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesi suretiyle, HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2023 tarihinde karar verildi.