Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2020/29462 E. 2023/113 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli ve 2015/506 Esas ve 2016/190 sayılı kararı ile sanıklar hakkında hakaret ve tehdit suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği, kamera görüntüsü ve tanık beyanı ile suçların işlendiğine ve mahkumiyet kararları verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanıkların aralarında husumet bulunan katılan ile adliye koridorunda karşılaşmaları üzerine, sanık ...'ın katılanı "Davadan vazgeçin sonunu düşünmüyorsunuz." diyerek tehdit ettiği, sanık ...'ın ise katılana sinkaflı sözlerle hakaret ettiği iddiası ile dava açılmıştır. IV. GEREKÇE Sanık ...'ın katılana yönelik tehdit eyleminin incelenmesinde, tanık olarak dinlenen ...'nin soruşturma aşamasındaki beyanında sanığın katılanı "Davadan vazgeçin, sonu kötü olur." diyerek, kovuşturma aşamasındaki beyanında ise "Davadan vazgeçin." diyerek tehdit ettiği şeklinde beyanları karşısında; çelişki nedeniyle beyanına itibar edilmediği, katılan beyanından başka delil bulunmadığından beraat kararı verildiği anlaşılmıştır. Sanık ...'ın katılana yönelik hakaret eyleminin incelenmesinde, tanık olarak dinlenen ...'nin beyanında, sanık ile katılanın duyamayacağı uzaklıkta konuşurken sanığın katılana hakaret ettiğini ancak katılanın bunu duymadığını beyan ettiği, katılanın gıyabında söylenen sözler açısından ihtilat unsurunun gerçekleşmediği ve yüklenen fiilin Kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle beraat kararı verildiği anlaşılmıştır. 1. Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, kamera kaydı içeriğinin incelenmesinde, görüntü kaydı olduğu ancak ses kaydı bulunmadığından suça yönelik delil niteliğinde olmadığı anlaşılmış ve Mahkemenin çelişkili beyanları bulunan tanığın beyanına itibar edilmemesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.01.2023 tarihinde karar verildi.