Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2020/14048 E. 2021/16677 K. – Fuhuş

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Fuhuş HÜKÜM : Mahkumiyet KARAR Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği, suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Sanığın yokluğunda verilen 08/04/2010 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği, daha önce bu adreste sanığa tebligat yapılmadığı anlaşıldığından, kararın yöntemince tebliğ edilmediği, dolayısıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın usulsüz olarak kesinleştirildiği belirlenerek yapılan incelemede; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04/10/2018 tarihli ve 2017/8-952 esas, 2018/403 sayılı kararında da açıklandığı üzere; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmemesi nedeniyle zamanaşımının durmayacağı, denetim süresi başlamadığı için de, bu süre içerisinde kasıtlı suç işlendiğinden bahsedilemeyeceği ve açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması koşullarının bulunmadığı cihetle, yerel Mahkemece verilen 04/06/2015 tarihli ve 2014/1565 esas, 2015/789 karar sayılı hükmün açıklanmasına ilişkin kararın hukuki değerden yoksun olduğu, hukuki değerden yoksun olan mahkumiyet kararının da dava zamanaşımını kesmeyeceği ve bu nedenle dava zamanaşımını kesen son işlemin, sanık hakkında Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/09/2007 tarih 2007/456 Esas ve 2007/737 Karar sayılı ilamı ile verilen ilk mahkumiyet hükmü olduğu anlaşıldığından, 24/09/2007 tarihli mahkumiyet hükmüne göre, 5237 sayılı Kanunun 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının inceleme tarihine kadar gerçekleşmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, sanık hakkında fuhuş suçundan açılan kamu davasının, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8.maddesi gereğince, zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 31/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.