Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2014/55444 E. 2015/26894 K.

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; 1-Yaralama eylemine yükletilen suça ve ceza verilmesine yer olmadığı kararına yönelik O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 2-Hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince; Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik başkaca temyiz iddiaları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın, mağdura söylediği hakaret ve sair tehdit içeren ifadelerin kovuşturulmasının şikayete tabi olduğu, mağdurun da suça sürüklenen çocuktan şikayetçi olmadığının anlaşılması karşısında; TCK'nın 73/4 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşme kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye aykırı olarak “ceza verilmediğine yer olmadığına” ilişkin kısmının hüküm fıkrasından çıkartılmasına yerine “TCK’nın 125/1 ve 106/1. maddesinin 2. cümlesinde tanımlanan hakaret, sair tehdit suçlarının kovuşturulmasının şikayete tabi olduğu, mağdurun da suça sürüklenen çocuktan şikayetçi olmadığının anlaşılması nedeniyle TCK'nın 73/4 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca şikayet yokluğu nedeniyle davaların düşmesine'' ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümlerin bu bağlamda ONANMASINA, 13/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.