Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2013/4483 E. 2013/32060 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın sabıka kaydındaki hükümlülüğünün silinme koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede; Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 16/12/2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi. KARŞI OY: Sanık ...'ın 765 ve 647 sayılı Yasalar döneminde işlediği suçtan dolayı hakkında verilen adli para czasının ertelenmesi kararına ilişkin adli sicil kaydının, 5237 sayılı yeni TCY döneminde işlenen suçlar bakımından tekerrüre esas alınmaması gerekmektedir. Şöyle ki; 5237 sayılı TCY'nın 58/1 nci maddesindeki düzenlemeye göre, yeni yasa döneminde erteli cezanın infazı aranmayıp infaz edilmiş sayılma kabul edilmiştir. Oysa eski yasa dönemindeki erteleme kararı tekerrüre esas olmayıp, 765 sayılı Yasanın 95/2'nci maddesi gereğince infaz edilmekteydi. Dolayısıyla, 765 sayılı Yasa döneminde verilmiş erteleme kararına konu sabıkasının tekerrüre esas alınmaması gerekir. Diğer yandan 5237 sayılı Yasanın 51'nci maddesinin diğer fıkraları ile 7'nci fıkrası birlikte değerlendirildiğinde, yeni TCY sistemi adli para cezalarının ertelenmesini kabul etmediğinden, erteleme kararına uygun davranılmaması halinde, sadece özgürlüğü bağlayıcı cezanın tamamen veya kısmen çektirilmesi benimsenmiştir. Yine bu nedenlerle, 765 sayılı Yasa döneminde verilen erteli adli para cezasının, yeni TCY döneminde tekerrüre esas alınmaması gerektiğinden, yüksek çoğunluğun onamaya ilişkin görüşüne iştirak edilmemiştir.