Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2010/9576 E. 2012/9378 K. – Görevi Yaptırmama

Konu: Görevi Yaptırmamak İçin Direnme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2010/9576
Karar No
2012/9378
Karar Tarihi
Konu
Görevi Yaptırmamak İçin Direnme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜM : Hükümlülük Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- İzmir Barosunun suçtan doğrudan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilmesi ve baro lehine vekalet ücretine hükmedilmesi, 2- Sanık lehine tahrik hükümlerinin uygulanmasının mümkün olup olmadığının tespiti bakımından, sanığın söylediği tehdit içerikli sözlerin kahvehanenin kendisine ait olmadığının anlaşılmasından önce mi, yoksa sonra mı söylediğinin araştırılmaması, 3- Sanığın sabıkasındaki suç nedeniyle koşulları bulunduğu halde tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, 4- Direnme eyleminin yargı görevi yapan mağdur avukata yönelmesi nedeniyle eyleminin, TCY'nın 265/2. maddesine uyduğunun gözetilmemesi, 5- Suçun birden çok görevliye karşı işlenmesi nedeniyle sanık hakkında TCY'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı, 6- Mahkumiyetin doğal sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, yanlış gerekçeyle uygulanmamasına hükmedilmcsi, Yasaya aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, yeniden hüküm kurulurken karşı temyiz olmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte olan 1402 sayılı CMY'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 17.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/9576, K. 2012/9378, T. 17.04.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2010-9576-e-2012-9378-k-9575c3eef71f