Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2010/8556 E. 2012/7375 K. – Görevi Yaptırmama

Konu: Görevi Yaptırmamak İçin Direnme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2010/8556
Karar No
2012/7375
Karar Tarihi
Konu
Görevi Yaptırmamak İçin Direnme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜM : Hükümlülük Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ; 1- Sanığın müşteki zabıtaya görevlerini yaptırmamak için direnme eylemi gerçekleştirdiği biçiminde kabul edilen olayda, görevi yaptırmamak için direnme suçunun cebir ve tehdit öğelerinin nasıl oluştuğu tartışılıp denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanmadan yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması, 2- Olay tarihinde sanığın yanında bulunan ve soruşturma sırasında şüpheli olarak dinlenen fakat hakkında kamu davası açılmayan olayın tek tanığı olan Mecit Seyhan dinlenmeden ya da yöntemince dinlenmesinden vazgeçilmeden hüküm kurulması, 3- Kabule göre de; a) Sanığın aşamalardaki savunmasında ve olay sırasında yanında bulunan tanık ...'ın da soruşturma aşamasında ifadesinde olayın, yakınan zabıtaların haksız hareketlerinden kaynaklandığını beyan etmeleri karşısında, savunmanın doğruluğu araştırılıp olayın çıkış sebebi üzerinde durularak, sanık lehine TCY'nın 29.maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanma olanağının tartışılmaması, b) Sanığın birden fazla görevliye karşı direnme suçunu işlediği kabul edilmesine karşın, 5237 sayılı Yasanın 43/2.maddesi ile cezanın artırılmaması, Yasaya aykırı sanık ... müdafînin temyiz nedeni yerinde görülerek tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken CMK'nın 326/son maddesinin gözetilerek yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/8556, K. 2012/7375, T. 28.03.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2010-8556-e-2012-7375-k-13e9d0c5db39