Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2010/26415 E. 2013/5037 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Tehdit, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığın suçu kabul etmemesi ve olayın görgü tanığının da bulunmaması karşısında, mağdurun usulünce dinlenmesi CMK’nın 235/4, 236/1 ve 210/1. madde ve fıkraları uyarınca zorunlu olmasına karşın, ceza yargılamasının "doğrudanlık ve yüzyüzelik" ilkelerine aykırı biçimde, mağdur dinlenmeden ve gerekçesi gösterilerek dinlenmesinden vazgeçilmesi konusunda bir karar da verilmeden, eksik kovuşturma ile hüküm kurulması, 2-Sanık hakkında TCK’nın 106/3. maddesi delaleti ile 151/1. maddesi uyarınca mala zarar verme suçundan açılan kamu davasında, suçun şikayete bağlı olduğu ve hazırlık aşamasında dinlenen mağdurun sanıktan şikayetçi olmadığı gözetilerek, TCK’nın 73 ve CMK’nın 223. maddeleri uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekirken, yasal olmayan gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi, 3-Kabule göre de, Sanığın mağdurun babası olması karşısında, mala zarar verme suçundan açılan kamu davasında TCK’nın 167/1-b. maddesindeki şahsi cezasızlık sebebinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı ve sanık ...’ün temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.