Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2010/17493 E. 2012/14745 K. – Görevi Yaptırma

Konu: Görevi Yaptırmamak İçin Direnme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2010/17493
Karar No
2012/14745
Karar Tarihi
Konu
Görevi Yaptırmamak İçin Direnme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜM : Hükümlülük Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Sanığın adli sicil kaydında kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunması nedeniyle CMK 231/5 madde ve fıkralarında belirtilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla, İddianame içeriğine göre kamu malına zarar verme suçunun da işlendiğinin anlaşıldığı, bu suçtan zamanaşımı süresince dava açılabileceği, Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; l- Sanığın görevli polis memurunun kafasına telsizle vurduğunu savunması karşısında, TCK'nın 29.maddesinin uygulanması koşullarının karar yerinde tartışılmaması, 2- Müştekinin olay günü görevli olup olmadığına ilişkin araştırma yapılmaması, 3- 5237 sayılı TCY'nın 3/1. maddesinde öngörülen "suç işleyen kişinin işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı" bir yaptırımla cezalandırılması gerektiği ilkesi gözetilmeden, aynı Yasanın 61. maddesinde belirtilen "suçun işleniş şekli, suçta kullanılan araç, suç konusunun önem ve değeri, tehlikenin ağırlığı" gibi nedenlerin olayla uygunluğu tartışılmadan soyut biçimde " kastın yoğunluğu, zarar ve tehlikenin ağırlığı" denilmek suretiyle alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması, Yasaya aykırı sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/17493, K. 2012/14745, T. 18.06.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2010-17493-e-2012-14745-k-a5a37225947c