Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 2014/20880 E. 2014/22477 K.

MAHKEMESİ : Ankara 12. İş Mahkemesi TARİHİ : 26/11/2013 NUMARASI : 2012/1145-2013/1048 Davacı vekili, dava dışı şirketle aralarındaki asıl işveren - alt işveren ilişkisinin muvazalı olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir. Davanın kanuni dayanağı 4857 sayılı İş Kanunu'nun 3/2. maddesidir. 4857 sayılı Kanun'un 3/2. maddesi aynen “Bu Kanun'un 2. maddesinin altıncı fıkrasına göre iş alan alt işveren; kendi işyerinin tescili için asıl işverenden aldığı yazılı alt işverenlik sözleşmesi ve gerekli belgelerle birlikte, birinci fıkra hükmüne göre bildirim yapmakla yükümlüdür. Bölge müdürlüğünce tescili yapılan bu işyerine ait belgeler gerektiğinde iş müfettişlerince incelenir. İnceleme sonucunda muvazaalı işlemin tespiti halinde, bu tespite ilişkin gerekçeli müfettiş raporu işverenlere tebliğ edilir. Bu rapora karşı tebliğ tarihinden itibaren altı işgünü içinde işverenlerce yetkili iş mahkemesine itiraz edilebilir. İtiraz üzerine verilen kararlar kesindir. Rapora altı iş günü içinde itiraz edilmemiş veya mahkeme muvazaalı işlemin tespitini onamış ise tescil işlemi iptal edilir ve alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçileri sayılır.” hükmünü içermektedir. Kanun'un açık hükmü karşısında mahkemenin 4857 sayılı Kanun'un 3/2. maddesi çerçevesinde düzenlenen iş müfettiş raporuna karşı yapılan itiraz üzerine verdiği kararın kesin olduğu anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Mahkemenin itiraz üzerine verdiği karar 4857 sayılı Kanun'un 3/2. maddesi uyarınca kesin olduğundan davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.09.2014 gününde oy birliği ile karar verildi.