Yargıtay · 22. Hukuk Dairesi

Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 2013/686 E. 2013/29886 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
22. Hukuk Dairesi
Esas No
2013/686
Karar No
2013/29886
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA : Davacı, kıdem, ihbar, kötüniyet tazminatı, fazla çalışma, yıllık izin, genel tatil ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davacının 14.07.2009–15.10.2011 tarihleri arasında davalı işyerinde sigortalı olarak çalıştığını, 2011 yılı Ekim ayı başlarında tüm çalışanlardan eksik evrak var denilerek boş belgelere imza attırıldığını, daha sora bu belgelerin hileli olarak doldurulup 15.10.2011 tarihinde davacı ile birlikte iki işçinin daha istifa etmiş gibi işlem yapıldığını, bir süre oyalanan çalışanların sonradan işin aslını öğrendiklerini ve durumu Bursa Çalışma Bölge Müdürlüğüne bildirdiklerini, davacının işyerinde haftanın ilk beş günü 07:00–17:30 saatleri arasında, Cumartesi günü 07:00 – 14:00 saatleri arasında çalıştığını, bu çalışma düzeninin resmi tatillerde de aynı şekilde devam ettiğini, yıllık izin kullandırılmadığını iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacı vekilinin dava dilekçesinde belirttiği hususlarının gerçeği yansıtmadığını, davalının kesinlikle boş kağıda imza attırmadığını, davacının herhangi bir belgeyi okumadan imzalamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, Bölge Çalışma Müdürlüğü raporunda da davacının istifa ederek ayrıldığının saptandığını, istifa ederek kendi iradesi ile işten ayrılan davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını, davacının yıllık izinlerini kullandığını, fazla mesai ve genel tatil alacağının bulunmadığını, davacının ... bir iş bulması nedeni ile işten ayrıldığını, davalıya atfedilecek kötü niyetli bir durumun olmadığını, sonuç olarak davanın reddine karar verilmesi gerektiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. C) Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının davacı işçinin iş sözleşmesini haklı bir neden yokken ve kötüniyetli olarak feshettiği, diğer taleplerine ilişkin alacakları da bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davalı işveren tarafından davacı işçinin iş sözleşmesinin kötüniyetle feshedilip feshedilmediği konusu çözülmesi gereken hukuki problemi oluşturmaktadır. Belirsiz süreli iş sözleşmesinin taraflarca ihbar süresi tanınmak suretiyle ya da ihbar tazminatı ödenerek her zaman feshi mümkün ise de bu hakkın da her hak gibi Medenî Kanunun 2. maddesi uyarınca dürüstlük ve objektif iyiniyet kurallarına uygun biçimde kullanılması gerekir. Aksi takdirde fesih hakkının kötüye kullanılmış olduğundan söz edilir. Fesih hakkını kötüye kullanan işveren, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17. maddesi uyarınca, bildirim sürelerine ait ücretin üç katı tutarında tazminat ödemek zorundadır. Bahsi geçen tazminata uygulamada kötüniyet tazminatı denilmektedir. Somut olayda davalı tarafından davacının istifa ederek işten ayrıldığı iddia edilerek işveren feshine bağlı taleplerin reddine karar verilmesi istenmiştir. Davalı işveren tarafından istifanın ispat edilememesi feshin kötüniyetli olarak yapıldığının kabulü için yeterli değildir. Feshin kötüniyetli olarak yapıldığı davacı işçi tarafından da ispat edilemediğinden kötüniyet tazminatının reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2013/686, K. 2013/29886, T. 20.12.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-22-hukuk-dairesi-2013-686-e-2013-29886-k-509230d08cdf