Yargıtay · 22. Hukuk Dairesi

Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 2013/24253 E. 2014/35120 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
22. Hukuk Dairesi
Esas No
2013/24253
Karar No
2014/35120
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ücreti, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Dairemizce, iş sözleşmesinin feshinde ödenmesi gereken ihbar tazminatı ve izin ücreti, geniş anlamda ücret içinde değerlendirilmemiş ve 4857 sayılı İş Kanunu'nun 34. maddesinde sözü edilen bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilemeyeceği kabul edilmiştir. O halde,ihbar tazminatı ve izin ücreti için uygulanması gereken faiz, kanuni faiz olmalıdır. Somut olayda, davacının ihbar tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağı için bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur. SONUÇ: Hükmün B ve C fıkralarında yazılı “3095 sayılı yasanın 4/a maddesi gereğince devlet bankalarının EURO cinsinden açılmış 1 yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz” bölümün hükümden çıkartılarak, yerine “yasal faiz " yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 10.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2013/24253, K. 2014/35120, T. 10.12.2014, www.arakarar.com/karar/yargitay-22-hukuk-dairesi-2013-24253-e-2014-35120-k-b8e2fd3e25b0