Yargıtay · 22. Hukuk Dairesi

Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 2011/17166 E. 2012/11459 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
22. Hukuk Dairesi
Esas No
2011/17166
Karar No
2012/11459
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence haklı ve geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine,davacının işe iadesine ve yasal sonuçlarına karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, davalı şirketin Fiskobirlik'in hissedarı olduğu bir şirket olduğunu, Fiskobirlik'deki siyasi oluşumlar nedeniyle istihdam fazlalığı yaratıldığını, hatta Fiskobirlik'e ait olan Çotanak alışveriş merkezinin istihdam yaratılması için davalı şirkete kiralandığını, alışveriş merkezinin ülkenin içinde bulunduğu kriz ortamının da etkisiyle uzun süredir zarar ettiğini, bu nedenle alışveriş merkezinde bulunan bazı işyerlerinin müvekkili şirket tarafından devralınarak işletilmek zorunda kalındığını, davacının çalıştığı kuru temizleme dükkanının da bunlardan olduğunu, Fiskobirlik'in ekonomik kriz nedeniyle kısa çalışmaya başvurduğunu, müvekkilinin de bu duruma düşmemek için bazı ekonomik tedbirler almak zorunda kaldığını, 2007 ve 2008 yıllarının zararla kapatıldığını, 2009'un da böyle olacağının anlaşıldığını, bu nedenle çalışanlarla anlaşılarak istihdam fazlalığının azaltılması yoluna gidildiğini ama halen istihdam fazlalığının bulunduğunu, davacının da aralarında bulunduğu bazı işçilerin de aynı nedenle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17. maddesi gereğince tüm hakları ödenerek işten çıkarıldıklarını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı Kanun’un 18 ve devamı maddeleridir. 4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır. İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış olanaklarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini olanaksız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir. İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma olanaklarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Somut olayda; davacının iş sözleşmesi davalı işverence global ekonomik krizin davalı işyerindeki etkileri nedeniyle uygulanan tedbirler çerçevesinde alınan işletmesel karara dayanılarak feshedilmiştir. Dairemizce daha önce temyizen incelenip karara bağlanan davalı işverene ait dosyalardaki bilgi ve belgelerden; davalı Ordu Yağ sanayi A.Ş.nin tüm malları, hak ve borçlarıyla 28.12.2009 tarihli sözleşmeyle ... Gıda A.Ş.'ye satıldığı, 05.02.2010 tarihinde tüm hak ve borçların tamamen ... Gıda'ya devredildiği bilinmektedir. Bu nedenle davacının iş sözleşmesinin feshi için geçerli nedenin varlığı sabit olduğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulü doğru görülmemiştir. Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir. HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle; 1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, 2-Davanın REDDİNE, 3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 30,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine, 5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 28.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2011/17166, K. 2012/11459, T. 28.05.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-22-hukuk-dairesi-2011-17166-e-2012-11459-k-c2f67a389713