Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2024/4476 E. 2025/1340 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 56. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/645 E., 2024/282 K. DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma İLK DERECE MAHKEMESİ : Büyükçekmece 3. Aile Mahkemesi SAYISI : 2019/78 E., 2021/966 K. Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, velâyet, reddedilen maddî tazminat, manevî tazminat, tedbir nafakası, iştirak nafakası, yoksulluk nafakası talepleri yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: 1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı-davacı erkek vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2.Davacı davalı kadın 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep etmiş, davalı-davacı erkeğin süresinde cevap dilekçesi sunmamış olup erkeğin birleşen Büyükçekmece 5. Aile Mahkemesinin 2019/1154 Esas sayılı dosyası ile 4721 sayılı kanunun 166 ncı maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine karar verilmesini talep etmiştir. Kadın tarafından 06.05.2016 tarihinde açılan Gaziosmanpaşa 3. Aile Mahkemesi'nin 2016/445 Esas ve 2018/78 Karar sayılı dosyasında geçici velâyetin belirlenmesi davasının kabulü ile ortak çocukların velâyeti anneye verilmiş, baba ile kişisel ilişki kurulmuş, aylık 350,00'şer TL tedbir nafakasına hükmedilmiş ve karar 13.06.2018 tarihinde kesinleşmiştir. Mahkemece, taraflarca açılan fiili ayrılığa dayalı boşanma davalarının yapılan yargılaması sonucunda asıl ve birleşen davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, birleşen davada erkeğin velâyet düzenlemesi, tedbir nafakası, iştirak nafakası, yoksulluk nafakası, maddî tazminat ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir. Kararın davalı-davacı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, velâyet talebinin reddi, reddedilen tazminat ve nafaka talepleri bakımından istinaf edilmesi üzerine istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile kadına eklenen kusur ile tarafların eşit kusurlu olduğunun tespitine; sair yönlere ilişkin istinaf başvurularının ise esastan reddine karar verilmiştir. Mahkemece tarafların boşanmalarına karar verilmesi durumunda, ergin olmayan ortak çocuk varsa velâyetin kime verileceğinin nihai bir kararla re'sen düzenlenmesi gerekir. Mahkemece tarafların boşanmalarına karar verilmesine rağmen, kadının kabul edilen geçici velâyet dosyasında düzenleme yapıldığı belirtilerek ergin olmayan ortak çocuğun velâyet düzenlemesi hakkında bir hüküm kurulmamıştır. Mahkemece ergin olmayan ortak çocuğun velâyet ve buna bağlı olarak kişisel ilişki düzenlemesi ile nafaka talepleri hakkında delillerin toplanıp değerlendirilerek sonucuna göre bir karar vermesi gerekirken hüküm kurulmamış olması doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir. KARAR Yukarıda 2 nolu paragrafta açıklanan sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının velâyet ve kişisel ilişki düzenlemesi ile ilgili karar verilmemiş olması ve ortak çocuğa yönelik nafaka talepleri yönünden BOZULMASINA, 2.Yukarıdaki (1) numaralı paragrafta açıklandığı üzere davalı- davacı erkek vekilin diğer temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmanın kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,12.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.