Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2018/6889 E. 2019/6238 K.

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından; her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Davalı erkeğin ziynet alacağına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; 6100 sayılı HMK’nın 362. maddesinin 1. fıkrasının b bendi uyarınca “Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar” temyiz edilemez. 02.12.2016 tarihli 6763 sayılı Kanun’un 44. maddesi ile de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen ek madde 1 uyarınca temyiz parasal sınırlarının (HMK m. 341, 362) Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesine göre her yıl tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması öngörülmüştür. Karar tarihi itibariyle bu miktar “47.530,00 TL” olarak belirlenmiştir. Somut olayda 19.856,30 TL ziynet alacağının ödenmesine karar verilmiş olup, Bölge adliye mahkemesince ziynet alacağına yönelik verilen karar kesindir. Bu nedenle davalı erkeğin ziynet alacağına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir. 2-Davalı erkeğin boşanma ve ferilerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. b)İlk derece mahkemesince kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmiş, bölge adliye mahkemesince ise kadının mevcut gelirinin kendisini yoksulluktan kurtarmaya yeterli olmadığı gerekçesi ile davacı kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmiştir. Boşanan eş yararına yoksulluk nafakasına hükmedebilmek için, boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek olması gerekir (TMK m. 175). Dosya içerisinde bulunan kolluk tutanağında kadının ev temizliğine gittiği sigortalı olduğu aylık 950 TL gelirinin olduğu,erkeğin ise otelde güvenlik görevlisi olarak çalıştığı aylık 1.300 TL gelirinin olduğu belirtilmiş, kadın dava dilekçesinde de ev hizmetlisi ve temizlik işçisi sıfatı ile sigortalı olarak çalıştığını beyan etmiştir. Bu sebeple davacı kadının çalışma kayıtlarının dosya içerisine alınması, çalıştığı yerden de sorularak, sürekli ve düzenli gelirinin bulunup bulunmadığı, elde ettiği gelirin miktarı ve gelirinin kendisini yoksulluktan kurtarıp kurtarmayacağının belirlenmesi ve yine davalı erkeğin de çalıştığı yerden aldığı ücretin sorularak gerçekleşecek sonuca göre davacı kadının yoksulluk nafakası talebi hakkında karar verilmesi gerekirken, bu konuda eksik incelemeyle yazılı şekilde yoksulluk nafakasına hükmedilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple davalı erkeğin ziynet alacağına yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE, 2/b bendinde gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesi kararının yoksulluk nafakası yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 2/a bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 16.05.2019 (Prş.)