Yargıtay · 2. Hukuk Dairesi

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2016/20763 E. 2017/4911 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Hukuk Dairesi
Esas No
2016/20763
Karar No
2017/4911
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Mahkemece yeniden yapılan yargılamada her ne kadar Yargıtay bozma ilamına uyulduğu belirtilmişse de, davalı-karşı davacı kadının münhasıran Türk Medeni Kanununun 161. maddesinde düzenlenen zina sebebine dayalı olan boşanma davasının, kısa kararda Türk Medeni Kanununun 161. maddesi gereğince kabul edildiği, ancak yine gerekçeli kararda tarafların Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi gereğince boşanmalarına karar verilmek suretiyle kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulduğu anlaşılmaktadır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/3. maddesi uyarınca, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. (HMK m. 298/2) Buna göre, tefhim edilen hüküm sonucu yanlış da olsa, gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz kanun yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen ve duruşma tutanağına geçirilen hüküm sonucu ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, 10.04.1992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.27.04.2017 (Per.)

Atıf: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2016/20763, K. 2017/4911, T. 27.04.2017, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-hukuk-dairesi-2016-20763-e-2017-4911-k-0e7128c642e5