Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/465 E. 2024/18483 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/465
Karar No
2024/18483
Karar Tarihi

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/622 E., 2022/695 K. SUÇLAR : Hırsızlık, kamu malına zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama

I. Sanık ...'un Temyiz İsteminin İncelemesi 24.06.2022 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim edilen hükmün sanık tarafından 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310/1. maddesinde düzenlenen yasal bir haftalık süreden sonra temyiz edilmiş olduğu anlaşıldığından temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II. Sanıklar ... ... ve ... Hakkında Kamu Malına Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Sanıklar ...ve ... Müdafii ile Katılan Vekilinin Temyiz İstemlerinin İncelenmesi Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre sanıklar müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, III. Sanık ... Hakkında Kamu Malına Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesi UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanığın karar tarihinden sonra 11.04.2023 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 64/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca, ölüm nedeniyle hakkında düşme kararı verilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince ölüm nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

IV. Sanıklar ...ve ... Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümlerin Temyiz İncelemesi Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanıkları 4 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırıldıkları ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmaması nedeniyle, sanıklar hakkında bozma sonrası tayin olunan 7 yıl 6 ay hapis cezasının 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 4 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken sanıkların neticeten 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılması, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak ayrı ayrı her sanık hakkındaki hüküm fıkralarından "...Sanığın bozma ilamından önce verilen kararda kazanılmış hakkı gözetilerek 4 YIL 6 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," ibarelerinin çıkarılması ve yerine "sanığın cezasının 4 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/465, K. 2024/18483, T. 03.12.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-465-e-2024-18483-k-7ea7e3f9a304