Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/11301 E. 2024/21203 K.
Konu: Kamu Malına Zarar Verme
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/11301
- Karar No
- 2024/21203
- Karar Tarihi
- Konu
- Kamu Malına Zarar Verme
B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/49 E., 2022/250 K. SUÇ : Kamu malına zarar verme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama, temyiz isteminin reddi 1. Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelemesinde; Dikili 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2022 tarihli ve 2022/49 Esas, 2022/250 Karar sayılı kararının O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: O yer Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesinin somut dosya ile bir ilgisi bulunmadığı gibi; 24.02.2022 tarihinde tefhim edilen hükmü 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310/1. maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süre geçtikten sonra 07.03.2022 tarihli dilekçesi ile temyiz eden O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, 2. Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin ve sanığın temyiz istemlerinin incelemesinde; Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu(karar duruşmasında Bergama M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanık ...'a 24.02.2022 tarihinde tefhim edilen hükmün yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesine göre “bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi nedeniyle” tefhimin usûlsüz olduğu ve sanığın kararı 29.11.2022 tarihinde yapılan tebliğ üzerine 01.12.2022 tarihinde süresinde temyiz ettiği), aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.