Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/10136 E. 2025/7080 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1180 E., 2021/2621 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM: İlk derece kararı kaldırılarak mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama I- Suçtan zarar gören vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 11.11.2021 tarihli ve 2021/1180 Esas, 2021/2621 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Kamu davası açıldıktan sonra yapılan yargılamada, suçtan zarar gören kurum vekili her ne kadar duruşmaları takip etmiş ve sanığın cezalandırılmasını talep etmiş ise de CMK’nın 238/1.maddesi kapsamında katılma talebini içeren bir dilekçe sunmadığı gibi sözlü olarak duruşmalarda da katılma beyanında bulunmadığının anlaşılması karşısında, usulüne uygun şekilde katılan sıfatını kazanmayan suçtan zarar gören vekilinin kararı temyiz etme hakkı bulunmadığından, temyiz isteminin reddine dair, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 11.11.2021 tarihli ve 2021/1180 Esas, 2021/2621 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak EK KARARIN ONANMASINA, II- Hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde ise; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, "sanığın kurumun zararını giderdiği, etkin pişmanlık hükümlerinden yararlandırılması gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın suçtan zarar gören kurumda mevsimlik işçi olarak çalıştığı süre içerisinde kesilip ormanda bırakılan istiflenmemiş orman işletme müdürlüğüne ait ağaçları farklı zamanlarda çalmaktan ibaret eyleminin uzlaşma kapsamında olmayan TCK'nın 141/1, 43. maddelerinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden nitelendirme hatası sonucu TCK'nın 142/1-a, 43. şeklindeki kabul ile sanığa fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK’nın 304/2. maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak gereği için dosyanın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.