Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2020/2493 E. 2020/4397 K. – Hırsızlık, Konut

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Talimat mahkemesi aracılığıyla atanan geçici müdafii huzurunda sorgusu yapılan suça sürüklenen çocuğun asıl mahkemesince baro tarafından atanan zorunlu müdafiiden haberdar olmadığı, yargılama neticesinde hükmün, suça sürüklenen çocuğun yokluğunda, asıl mahkemesince atanan zorunlu müdafinin yüzüne karşı 11/12/2014 tarihinde tefhim edildiği ancak müdafinin hükmü temyiz etmediği, suça sürüklenen çocuğun ise 22/12/2015 tarihinde yapılan tebligattan sonra 24/12/2015 havale tarihli dilekçe ile hükmü temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede, 1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş ve fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA,10/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.