Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2016/18433 E. 2019/2151 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2016/18433
Karar No
2019/2151
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın adli sicil kaydına göre Diyarbakır 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/12/2011 tarih, 2011/521 E. 2011/1306 K. sayılı ilamı ile verilmiş 18/01/2012 tarihinde kesinleşen 1 yıl 8 ay hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerektiği ve 2. kez mükerirlik koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, Diyarbakır 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/01/2009 tarih ve 2007/367 E. 2009/20 K. sayılı ilam ile 19/01/2009 tarihinde kesinleşen 1 yıl 4 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasından sanık hakkında Diyarbakır 6.Asliye Ceza Mahkemesinin 09/01/2009 tarih ve 2007/367 E. 2009/20 K. sayılı kararının tekerrüre esas alınmasına ilişkin bölümlerin çıkartılarak yerine Diyarbakır 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/12/2011 tarih, 2011/521 E. 2011/1306 K. sayılı ilamı ile verilmiş 18/01/2012 tarihinde kesinleşen 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin kararın mükerrirliğe esas alınmasına, ancak karşı temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek sürenin, Diyarbakır 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/01/2009 tarih ve 2007/367 E. 2009/20 K. sayılı kararındaki ceza süresine göre belirlenmesine, karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2016/18433, K. 2019/2151, T. 07.02.2019, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2016-18433-e-2019-2151-k-3af8808475c7