Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2013/2660 E. 2013/25837 K. – Suç Eşyasının

Konu: Suç Eşyasının Satın Alınması Veya Kabul Edilmesi

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2013/2660
Karar No
2013/25837
Karar Tarihi
Konu
Suç Eşyasının Satın Alınması Veya Kabul Edilmesi

Tebliğname No : 2 - 2012/75930 MAHKEMESİ : İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesi TARİHİ : 27/12/2011 NUMARASI : 2010/313 (E) ve 2011/839 (K) SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinde, hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezasının alt sınırı gösterilmeyip, aynı yasanın 52/1.maddesi uyarınca adli para cezasının alt sınırı beş gün olmakla, temel ceza belirlenirken, suçun işleniş biçimi, sanıkların kişiliği gerekçe gösterilerek hapis cezası alt sınırdan belirlendiği halde, adli para cezasına esas alınan gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak 120 gün olarak belirlenmesi suretiyle hükümde çelişki yaratılması, 2- Hükmolunan hapis cezasında TCK.nun 62.maddesi uyarınca yapılan indirimin, adli para cezasına esas alınan gün sayısında da yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, 3- Adli para cezasına esas alınan gün sayısının, TCK.nun 52/2.maddesi uyarınca sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak, günlüğü en az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirasından hesaplanıp, parasal değerinin belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, gün biriminde bırakılması, 4- TCK.nun 53.maddesinin 4.fıkrasına aykırı olarak, kısa süreli hapis cezası ertelendiği halde aynı maddenin 1.fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmolunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık A.. G..'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK.nun 325.maddesi uyarınca, bozmanın hükmü temyiz etmeyen sanık M.. Ö..'a sirayetine, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2013/2660, K. 2013/25837, T. 07.11.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2013-2660-e-2013-25837-k-65a5e51781b0