Yargıtay · 19. Ceza Dairesi

Yargıtay 19. Ceza Dairesi 2019/34289 E. 2020/2552 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
19. Ceza Dairesi
Esas No
2019/34289
Karar No
2020/2552
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Yükletilen suçların sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarla ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak, 1- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu, 2- Sanık ...'in adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan ilamın suç tarihinden sonra kesinleşmesi nedeniyle hakkında TCK'nin 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi ve sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilirken, tekerrüre esas alınan ve adli sicil kaydında yer alan mahkumiyet ilamlarının karar yerinde gösterilmemesi, 3- Suçtan zarar gören ve davaya katılmasına karar verilen Gümrük İdaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi, Kanuna aykırı, sanıkların ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin BOZULMASINA, bu aykırılıklar yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragraf çıkartılıp, yerine ''24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararı da gözetilerek, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasına," ibaresinin yazılması, sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin fıkranın hükümden çıkarılması, sanık ... hakkında tekerrür uygulamasına ilişkin fıkrada ''bulunan'' ibaresinden sonra gelmek üzere ''Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/437 Esas ve 2013/716 Karar sayılı kararı ile verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin'' ibaresi yazılması ve hükme ''A.A.Ü.T gereğince 1.500,00 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine'' ibaresinin yazılması suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/03/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2019/34289, K. 2020/2552, T. 04.03.2020, www.arakarar.com/karar/yargitay-19-ceza-dairesi-2019-34289-e-2020-2552-k-ba04ba49d34a