Yargıtay 19. Ceza Dairesi 2019/31952 E. 2020/471 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 7201 Sayılı Kanuna Muhalefet HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/3. maddesinde, muhtarların tebligatı kabule mecbur olduklarının düzenlenmiş olması, suça konu tebligatların Ağrı İcra Müdürlüğü’nün 2015/6833 ve 2015/6806 sayılı dosyaları kapsamında gönderilen ödeme emirleri olması ve 5271 sayılı CMK’nin 161/5. maddesi ile 2004 sayılı İİK’nın 357. maddesinde yer alan düzenlemeler karşısında, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın Kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 28/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.