Yargıtay · 18. Ceza Dairesi

Yargıtay 18. Ceza Dairesi 2016/18222 E. 2019/106 K. – Görevi Yaptırmam

Konu: Görevi Yaptırmamak İçin Direnme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
18. Ceza Dairesi
Esas No
2016/18222
Karar No
2019/106
Karar Tarihi
Konu
Görevi Yaptırmamak İçin Direnme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜM : Mahkumiyet KARAR Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Mahkemece kabul edilen oluşa göre, sanığın görevli polis memuruna tartışma esnasında: “sen beni köylü, şalvarlı mı zannettin, sizin yaşınız kadar benim gayrı meşru hayatım var, beni alabilirsen gel al, ben ... köyündeyim” sözleri ile tehdit yoluyla direndiği gerekçesiyle mahkûmiyet kararı verilmiş ise de, sanığın aşamalardaki savunmasında polis memuruna karşı haklarını bildiğini belirttiğini savunması karşısında; sanığın anılan sözlerinin tartışmanın bütünü ve söylendiği bağlam içinde değerlendirildiğinde tehdit niteliğinde olmadığı ve görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturmadığının gözetilmemesi, Kabule göre de; 1-TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması, 2-Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde, TCK’nın 58. maddesinin uygulamasında, tekerrüre esas alınan hükmün adli sicil kaydındaki hangi hüküm olduğu belirtilmeden adli sicil kaydındaki tüm mahkumiyet hükümlerinin gösterilmesi, Kanuna aykırı, sanık ...’nın temyiz nedenleri yerinde görülmekle tebliğnamedeki isteme aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2016/18222, K. 2019/106, T. 07.01.2019, www.arakarar.com/karar/yargitay-18-ceza-dairesi-2016-18222-e-2019-106-k-1777a9c081fb