Yargıtay 18. Ceza Dairesi 2015/30779 E. 2016/8628 K.

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hakaret, yaralama HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet TEMYİZ EDENLER : Katılan sanık, O Yer Cumhuriyet Savcısı KARAR Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede: 1- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat kararına ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde; Eyleme ve yükletilen suça yönelik, katılan sanık ...'in temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 2- Katılan sanık ... hakkında hakaret ve yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Adli sicil kaydındaki hükümlülüğü nedeniyle koşulları bulunmasına karşın, sanığın cezasının TCK’nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmemesi, Kanuna aykırı ve katılan sanık ... ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasına “Sanığın adli sicil kaydında yer alan Gebze 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2007/17 esas 2008/52 karar sayılı ilamı ile kasten yaralama suçundan TCK 86/2, 83/3-a maddesi gereğince verilen 5 ay hapis cezasından dolayı mükerrir olduğu anlaşıldığından, cezasının TCK’nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/04/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.