Yargıtay · 17. Ceza Dairesi

Yargıtay 17. Ceza Dairesi 2015/24582 E. 2017/13893 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
17. Ceza Dairesi
Esas No
2015/24582
Karar No
2017/13893
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: TCK'nın 62/2. maddesinde “Takdiri indirim nedeni olarak, failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususların gözönünde bulundurulabileceğinin” hükme bağlandığı, takdiri indirim nedenlerinin sınırlayıcı bir biçimde sayılmadığı, somut olayın özelliklerine göre mahkemeye kararda göstermesi suretiyle takdir hakkının tanındığı anlaşılmakla, mahkemece hüküm kurulduğu sırada,sanıkların geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki beyan ve davranışları, cezanın sanık üzerindeki olası etkileri bir arada değerlendirilerek TCK'nın 62/1. maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına dair takdir hakkının kullanılmasında bir isabetsizlik bulunmadığı görülmekle, bu yönde bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-10/07/2013 tarihli olay yakalama tutanağına göre, sanıkların polis ekiplerince tanındıklarının ve şüpheli hareketlerde bulunmaları üzerine pazar yerinde polisçe takibe alındıklarının ve sanık ...'nin müştekinin sol ön tarafına geçerek müştekiye perdeleme yapmak suretiyle sıkıştırdığının,sanık ...'nin müştekinin sol yanına yanaştığı ve müştekinin üzerindeki yeşil renkli yeleğin sol cebinde gözünen kahverengi cüzdanı sağ eliyle alıp, eşi ... ... olay yerinden uzaklaştıklarının ve sanık ...'nin cüzdan içinde bulunan parayı eşi sanık ...'ye verirken polisçe yakalandıklarının belirtilmiş olması karşısında; sanıkların eylemlerinin TCK'nın 35. maddesi uyarınca teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde tamamlanmış suçtan mahkumiyetlerine karar verilmesi, 2-Sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine, aynı maddenin diğer haklar ile a, d ve e bentlerindeki hak yoksunluğun ise infaz tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması, ayrıca T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve Sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 15.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2015/24582, K. 2017/13893, T. 15.11.2017, www.arakarar.com/karar/yargitay-17-ceza-dairesi-2015-24582-e-2017-13893-k-21ab961fc5bf