Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2019/3048 E. 2020/11142 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62/1, 52/2-3-4, 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın, kendisini emekli başsavcı olarak tanıtıp katılanın icradan uygun fiyatlı çeşitli eşyalar satın alabilmesi için aracılık edebileceğini söyleyerek katılandan 5.000 Euro aldığı, daha sonra sanığın siparişleri temin edeceği gerekçesi ile katılandan değişik zamanlarda ödemeler talep ettiği, katılanın da talep edilen toplam 35.685 TL parayı sanığın hesabına gönderdiği sonrasında sanığın katılanı çeşitli bahanelerle oyaladığı iddia edilen olayda; sanığın dolaylı ikrarı, teşhis işlemleri, uzlaştırmanın sağlanamadığına dair rapor ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Sanığın katılandan farklı tarihlerde zincirleme şekilde para almış olması karşısında TCK 43. madde hükümlerinin uygulanması gerekirken uygulanmamış olması ayrıca tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK 58 madde gereği tekerrür hükümlerinin uygulanmamış olması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 05/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.