Yargıtay · 15. Ceza Dairesi

Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2012/22314 E. 2014/13853 K. – Güveni Kötüye

Konu: Güveni Kötüye Kullanma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
15. Ceza Dairesi
Esas No
2012/22314
Karar No
2014/13853
Karar Tarihi
Konu
Güveni Kötüye Kullanma

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ : Güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Gerekçeli kararın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21. maddesindeki usullere göre tebliğ edilmediği anlaşıldığından, temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilip, 18.06.2010 günlü temyiz isteminin süre yönünden reddine dair "ek karar" kaldırılarak eski hale getirme istemli temyiz isteğinin incelenmesinde; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir Sanığın katılana, suça konu aracı alırken kredi kullanmasında yardımcı olduğu, katılanın bu krediyi kullanarak bir araç aldığı, sanığın katılanın adına kayıtlı bu aracı kullanıp iade etmek üzere istediği, katılanın da sanığa aracı verdiği, ancak sanığın sonrasında söz konusu aracı katılana iade etmediği ve bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık ve katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçun sanık tarafından işlendiği anlaşılmakla hakkında verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir. 5237 sayılı TCK'nın 53.maddesi uyarınca sanığın belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasının, kasten işlenen suçtan dolayı, hapis cezası ile cezalandırılmanın kanuni sonucu olması nedeniyle, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesinin mümkün olması ve tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2012/22314, K. 2014/13853, T. 09.07.2014, www.arakarar.com/karar/yargitay-15-ceza-dairesi-2012-22314-e-2014-13853-k-a087165e4316