Yargıtay · 14. Ceza Dairesi
Yargıtay 14. Ceza Dairesi 2020/4396 E. 2020/5737 K. – Çocuğun Cinsel
Konu: Çocuğun Cinsel İstismarı
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 14. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2020/4396
- Karar No
- 2020/5737
- Karar Tarihi
- Konu
- Çocuğun Cinsel İstismarı
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Sanığın mağdure Maide'ye yönelik atılı suçtan mahkumiyeti ile mağdure ...'ye yönelik aynı suçtan beraatine dair Bolu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.09.2017 gün ve 2017/24 Esas, 2017/170 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan ve düzeltilerek esastan reddi Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereğince takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Sanık hakkında mağdure ...'ye yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; 5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, Sanık hakkında mağdure Maide'ye yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince; Olayın intikal şekli ve zamanı, suç tarihi itibarıyla on üç yaşı içerisinde olup hafif derecede zeka geriliği bulunan mağdurenin aşamalarda değişen çelişkili anlatımları, savunma, tanık anlatımları ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde düzeltilerek esastan reddedilmesi, Kanuna aykırı, katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 05.09.2018 gün ve 2017/2927 Esas, 2018/1374 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesinin ilgili yerlere en seri şekilde bildirilmesi için müzekkere yazılmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 09.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.