Yargıtay 14. Ceza Dairesi 2015/7598 E. 2019/7888 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Basit cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi. Sanıklar müdafisinin kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin hükmedilen ceza miktarı da nazara alındığında 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde; Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür. Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, Sanıklar hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırıya teşebbüs suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince; Katılanın beyanları, savunmalar ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, olay günü sanıkların vücuduna dokunmak istedikleri katılanın tepki göstermesi üzerine başka harici engel bulunmaksızn eylemlerine son verdiklerinin anlaşılması karşısında 5237 sayılı TCK'nın 36. maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçme hükümleri nazara alındığında mevcut haliyle sanıkların suç oluşturan bir eylemlerinin bulunmadığı anlaşıldığından sanıkların atılı suçtan beraatleri yerine yazılı şekilde hüküm tesisi, Kanuna aykırı, sanıklar müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.