Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2025/30 E. 2025/4412 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat DAVATARİHİ : 17.01.2020 HÜKÜM : Kısmen kabul TEMYİZ EDENLER : Davalı vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret Dairemizce verilen bozma kararı üzerine verilen İlk Derece Mahkemesince verilen kararının davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 05.07.2023 gün ve 2023/2-191 Esas, 2023/703 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, 6100 sayılı HMK'da ilk derece mahkemesince verilen kararların temyiz edilmesi hâlinde kesinlik sınırının tespitine dair açık bir hüküm bulunmadığından HMK’nın 341/2. fıkrasındaki düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, kanun yolu başvuru sınırlarının, başvurulacak kanun yoluna göre değil kararı veren mahkemeye göre belirlenmesi gerektiği, bu halde hüküm tarihinde HMK'nın 341/2. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının 20.520 TL olduğu; Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.10.2022 gün ve 2021/4-682 Esas, 2022/1299 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, ihtiyari dava arkadaşı olan davacılar lehine hükmedilen toplam tazminatların ayrı ayrı değerlendirilerek temyiz sınırının belirlenmesi gerektiği, davacılar lehine hükmedilen toplam tazminat miktarının ayrı ayrı 8.690,94 TL olması nedeniyle davalı açısından hükmün kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen temyiz sınırı ve hükmedilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 298 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2025 tarihinde karar verildi.