Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/331 E. 2025/797 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/214 E., 2022/656 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurularının usulden ve esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: A.Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden; Karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 107.090,00 TL olduğu; uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 29.01.2017-24.12.2018 tarihleri arasında tutuklu kalan ve tutukluluğu parçalı şekilde infaz edilen davacı lehine İlk Derece Mahkemesince1.825,27 TL ve 2.618,42 TL maddi, 4.290,00 TL ve 5.390,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi üzerine kararın davalı vekilince istinaf edilmesi neticesinde Bölge Adliye Mahkemesince maddi tazminat yönünden istinaf başvurusunun usulden reddine, manevi tazminat yönünden ise istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi nedeniyle, kabul edilen toplam 14.123,69 TL tazminat miktarının davalı açısından kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen temyiz sınırı ile kabul edilen tazminat miktarına göre davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 298 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden; Davacı vekili, davalı tarafın temyiz dilekçesinin kendisine tebliği üzerine süresinde verdiği dilekçesinde hükme ilişkin sebeplerini bildirerek temyiz isteminde bulunmuş ise de, davacı tarafın temyiz isteminin, esasen davalı tarafın temyiz istemine bağlı olarak ... tamamlayıcı temyiz dilekçesi mahiyetinde olduğu, bu kapsamda, davalının temyiz talebinin miktar bakımından kesin olması nedeniyle reddine karar verilmesi karşısında, davacı tarafın katılma yoluyla hükmü temyiz etmesinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, davacı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Trabzon 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.01.2025 tarihinde karar verildi.