Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/5838 E. 2024/6775 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2022/5838
Karar No
2024/6775
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1254 E., 2021/1901 K. DAVA : 466 sayılı Yasa uyarınca tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk ile makul sürede yargılama hakkının ihlali nedeniyle 200.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, davacı hakkında düşme kararı verilmesi nedeniyle yasal şartların oluşmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurularının vekalet ücretinin 8.200,00 TL'ye yükseltilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; kararın gerekçe içermediğine, davacı hakkında atılı suçlardan hem beraat hem de düşme kararı verilmesine karşın beraat kararı ile ilgili bir hüküm kurulmadığına, yalnız düşme kararı esas alınarak hüküm kurulduğuna, ayrıca düşme kararı verilmesinin tazminat istemeye engel oluşturmadığına, koşullar oluştuğundan davacı hakkında maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Üsküdar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/393 Esas sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının yasa dışı örgüt kurmak ve katılmak suçu ile anayasal düzeni zorla değiştirmeye çalışmak 14.09.1980-21.09.1985 tarihleri arasında 1833 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda anayasal düzeni zorla değiştirmeye çalışmak suçundan beraat kararı, yasa dışı örgüt kurmak veya katılmak suçundan zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verildiği, bu kararların 14.07.2011 tarihinde kesinleştiği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 466 sayılı Kanunda öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ancak davacı hakkında uzun sürede yargılanma nedeniyle adil yargılanma hakkının ihlal edilmesi ve zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesinin davanın 466 sayılı Kanun'da belirtilen tazminat istenebilecek haller arasında bulunmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek esastan ret kararı verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 466 sayılı Kanunun 1. madddesinde tazminat istenebilecek hallerin tahdidi olarak sayıldığı; söz konusu Kanun'un 1/6 maddesinde "...Kanuna dairesinde yakalandıktan veya tutuklandıktan sonra haklarında kovuşturma yapılmasına veya son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına veyahut beraatlerine veya ceza verilmesine mahal olmadığına karar verilen... kimselerin uğrayacakları her türlü zararlar, bu kanun hükümleri dairesinde Devletçe ödenir." şeklindeki düzenlemeye göre somut olaya bakıldığında, davacı hakkında tazminata konu ceza davasında anayasal düzeni zorla değiştirmeye kalkışmak suçu hakkında beraat kararı, yasa dışı silahlı örgüt kurmak veya katılmak suçundan ise zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verildiği ve kararların 14.07.20111 tarihinde kesinleştiği, davacının hakkında beraat kararı verilen suçtan da tutuklandığı anlaşılmakla, 466 sayılı Kanun'un 1/6 maddesi kapsamında tazminat koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerekirken yalnızca yasa dışı örgüt kurmak veya katılmak suçundan "zamanaşımı nedeniyle düşme kararı" verildiği ve tazminat şartlarının oluşmadığı şeklindeki gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. Maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/5838, K. 2024/6775, T. 26.11.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2022-5838-e-2024-6775-k-6771c5d9cf1b