Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/10387 E. 2025/3164 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/3891 E., 2020/1473 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat KARAR : Temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 16.07.2020 tarihli ve 2018/3891 Esas, 2020/1473 Karar sayılı ek karar; davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutuklama nedeniyle 31.659 TL maddi, 100.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek faiziyle ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulüyle, 21.583.85 TL maddi tazminatın, 10.000 TL manevi tazminatın gözaltı itibaren işleyecek faiziyle davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurularının, maddi tazminat miktarı 5.897.04 TL'ye indirilip, değişen vekalet ücreti yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, davalı vekilinin 14.07.2020 tarihinde temyiz talebinde bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 16.07.2020 tarihli ek kararı ile hükmolunan tazminat miktarının davalı yönünden temyiz kesinlik sınırında olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmedilen miktarın davalı yönünden kesin olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz isteminin reddi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davalının temyiz sebepleri; İlk Derece Mahkemesinin kararında belirtilen maddi tazminata ilişkin hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/213 Esas, 2018/13 sayılı dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 23.08.2017 -28.12.2017 tarihleri arasında 127 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, beraat kararının 02.02.2018 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'da öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince, avukatlık vekalet ücretine ilişkin hükmedilen kısmın maddi tazminat kapsamında değerlendirilemeyeceği, maddi tazminatın davacının gözaltında ve tutuklu kaldığı dönemde yürürlükte olan net asgari ücrete göre 5.897.04 TL'ye indirilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin kararı üzerine, davalı vekilince 14.07.2020 tarihinde temyiz başvurusunda bulunulduğu, Bölge Adliye Mahkemesinin 16.07.2020 tarihli ek kararı ile davacı lehine hükmolunan tazminat miktarının davalı yönünden temyiz kesinlik sınırında olduğu gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Anakra Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 16.07.2020 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.03.2025 tarihinde karar verildi.