Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2019/8500 E. 2020/6495 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/4, 53/6, 58/6-7. maddeleri uyarınca mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın gözlaltında geçirdiği sürenin TCK'nın 63.maddesi uyarınca kısa kararda mahsubuna karar verilmemiş olmasına rağmen, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün bulunduğundan bozma nedeni yapılmamıştır. Olay günü saat 15:30 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki kamyoneti ile bölünmüş yolun sol şeridinde seyir halinde iken sağa dönüş yapmak istediği sırada az ilerisinde sağ şeritte seyretmekte olan katılan ...’ın sürücüsü; katılan ...’ın da yolcusu olduğu motosikletin önüne aniden yaptığı hatalı manevra ile katılanlardan birinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir, bir diğerinin ise; hayati tehlike geçirecek ve vücudunda 4. derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda; sanığın sağa dönüş manevralarını hatalı yapmaktan asli ve tam kusurlu olduğu anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin herhangi bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 30.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.