Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2017/8312 E. 2019/4956 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b-e, 22/3, 62, 51, 51/3, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- Katılan vekilinin bildirdiği maddi zararı sanığın giderdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında erteleme gerekçesi olarak "tekrar suç işleme konusundaki" eğilimi olumlu değerlendirilmiş iken Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmaması gerekçesi olarak "tekrar suç işleme konusundaki" eğilimin olumsuz olarak değerlendirilmesi suretiyle, hüküm içerisinde çelişki oluşturulması, 2-Bilinçli taksirin uygulanmasına ilişkin TCK'nın 22/3. maddesinin, temel ceza maddesi olan 89/1. maddesinden sonra uygulanması gerektiği halde, artırıma ilişkin 89/2-b-e. maddesinden sonra uygulanması, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.