Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/1004 E. 2013/23450 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle Yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 22/3, 62/1, 50/1-a, 52, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ile mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Müşteki Orhan Bıçakcı'nın mahkemece dinlenilmemiş olması dosya içeriğine göre sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamaşıtır. Hükme esas alınan bilirkişi raporlarında tam kusurlu olduğu belirtilen ve tam kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, yaralanmaların niteliği, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, tam kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu 2 kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde, iki kişinin de kemik kırığına yol açacak şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna, lehine olan hükümlerin uygulanmadığına, ceza miktarına, ehliyetin geri alınma süresine, savunma hakkının kısıtlandığına, bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına Cumhuriyet savcısının eksik soruşturmaya ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 11.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.