Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2011/8296 E. 2011/8591 K.

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.07.2007 gün ve 2004/547 - 2007/443 sayılı kararı onayan Daire’nin 20.01.2011 gün ve 2009/2006 - 2011/405 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili bankanın Malatya şubesi ile Kaystar Tarım Ürünleri San. ve Tic.Ltd.Şti. arasında tanzim ve imza olunan genel kredi sözleşmelerine istinaden adı geçen şirkete kredi açılıp kullandırıldığını, bu kredilerin teminatını teşkil etmek üzere Kaystar şirketinin ihracatçı olduğu muhtelif tarihli Nımeks Inc firmasına yaptığı ihracatlara ilişkin müvekkilince ihracat vesaikleri alındığını, davalıların toplamda 13 adet ihracat vesaikine konu malları konşimentoları müvekkili banka emrine düzenlenmiş olmasına rağmen serbest bıraktıklarını, davalıların taşıyan sıfatıyla doğan zarardan sorumlu olduklarını belirterek 561.387,50 USD’nin davalılardan Ata Ltd. Şti., 238.125,00 USD’nin ise davalılardan Nata A.Ş.’den fiili tahsil tarihindeki TL karşılığının işleyecek faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalılar vekilleri davanın reddini istemişlerdir. Mahkemece davalıların taşıyan olmayıp acente oldukları, doğrudan doğruya kendilerine karşı dava açılmayacağı gerekçeleriyle TTK’nun 119/2. maddesi uyarınca davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilen karar Dairemizin 20.01.2011 tarihli kararı ile onanmıştır. Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 08.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.