Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2011/8032 E. 2012/14266 K.

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/03/2011 tarih ve 2009/715-2011/91 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili firmanın faaliyetleri kapsamında şehir dışına gidecek un emtiasının taşınması için davalı şirketten araç talep edildiğini, davalı şirketin logosu, bilgileri ve kamyon tanıtım fişi ile birlikte ... plakalı aracın gönderildiğini, araca yüklenen unun varma yerine götürülmeyerek çalındığını, davalının TTK m. 809 kapsamında sorumluluğunun bulunduğunu belirterek 12.928,00 TL zararın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, müvekkilinin taşıyıcı ve nakliye komisyoncusu sıfatının bulunmadığını, nakliye ilişkisinin davacı ile taşıyıcı arasında kurulduğunu, müvekkili şirketin taşıma dolayısıyla davacıdan herhangi bir ücret almadığını, davacının ricası üzerine taşıma sözleşmesinin kurulmasına yardım ettiğini belirterek davanın reddini istemiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, irsaliyeli faturada davalı şirketin başlığı kullanılmış ise de, faturanın altındaki imzanın araç sürücüsüne ait olup, belgenin davalı ile irtibatlandırılamadığı, taraflar arasındaki asıl-alt taşıyıcılık ilişkisine ilişkin yazılı delil sunulamadığı, davacı tarafın yemin teklifinde bulunmayacağını beyan ettiği, davacının alacak iddiasını ve bunun dayanağı olan nakliye işi ve bu işe aracılık yapma konusundaki ilişkiyi ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava, emtia taşıma ilişkisinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir. Davacının davalıya müracaat ederek un emtiasının taşınması için kendisine bir kamyon temin etmesini istediği, davalı tarafça ... plakalı araç ve sürücüsünün davacıya gönderildiği, emtianın taşınmak üzere bu araca yüklendiği ancak emtianın alıcıya götürülmeyerek çalındığı anlaşılmaktadır. TTK'nun 808. maddesinde, ücret mukabilinde kendi namına ve müvekkili hesabına eşya taşımayı sanat ittihaz etmiş olan kişinin taşıma komisyoncusu olduğu düzenlenmiştir. Somut olayda, davalı firma sahibi kollukta vermiş olduğu beyanında, davalı firmanın Türkiye içinde nakliye işleri olan işyerlerinin talebi üzerine piyasadan araç temin eden aracı bir firma olduğunu beyan etmiştir. TTK'nun 809. maddesinde komisyoncunun, taşıma mukavelesi hükümlerini yerine getirmekte ve bilhassa taşıyıcıları ve ara komisyoncuları seçmekte, tedbirli bir tacir gibi hareket etmeye, müvekkilinin menfaatlerini korumaya ve talimatına uymaya mecbur olduğu öngörülmüş, aksi halde TTK'nun 814. maddesine göre, eşyayı taşıttığı kimselerin fiil ve kusurundan kendi kusuru gibi sorumlu olacağı belirtilmiştir. O halde, mahkemece davalının dava konusu taşıma sebebiyle meydana gelen hasardan sorumlu olduğu kabul edilerek davacının isteyebileceği tazminatın belirlenmesi ve oluşacak sonuca göre bir değerlendirme yapılarak hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde davanın reddi doğru olmamış, kararın bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile, kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 25.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.