Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2011/13701 E. 2011/17808 K.

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/05/2007 gün ve 2006/172-2007/199 sayılı kararı onayan Daire’nin 26.04.2011 gün ve 2009/11690 - 2011/5045 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı tarafça açılan ihaleyi kazandığını ve 23.03.2004 tarihli tip sözleşmeyi imzaladığını, sözleşme kapsamında New York/Amerika Limanı’ndan Kumport/İstanbul Limanı’na 43 adet konteynerin taşındığını, davalının sevk belgelerini ulaştırmaması nedeniyle demuraj oluştuğunun ve bu durumun faturalandırılacağının davalıya bildirildiğini, ilgili belgeler tamamlandıktan sonra yükün Kumport/İstanbul’dan davalının Eskişehir tesislerine taşındığını, ancak burada da davalının teşvik belgesinden kaynaklanan sorunlar nedeniyle yükün indirilemediğini, bekleme ücretinin bildirildiği, davalının kendisine gönderilen faturaları haksız şekilde iade ettiğini ve ödeme yapmadığını ileri sürerek, 61.219,51 TL’nin faturaların tebligat tarihleri ile ödeme gününe kadar geçecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davanın bir yıllık süre geçtikten sonra açılması nedeniyle zamanaşımına uğradığını, müvekkili kuruluştan kaynaklanan bir kusurun olmadığını, taraflar arasındaki sözleşmede kamyon bekleme masraflarıyla ilgili iddia edildiği gibi bir hükmün olmadığını, sözleşme eki şartnamenin 24.3. maddesi gereğince ardiye ve demuraj ücretlerinin 20 günlük bir süre sonunda başlatılmasının gerektiğini, evrakın yükü getiren gemi limana yanaşmadan günler önce davacıya teslim edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, sözleşmede kamyon bekleme ücreti hakkında bir hüküm bulunmadığı, makul bir süre dışında kamyonların davalının kusuru ile bekletilmiş olması nedeniyle davacı zarar göreceğinden faturalanıp davalıya gönderilen 2.973,60 TL’nin TTK’nun 776. maddesi gereğince ardiye ve demuraj alacağının sözleşme ile TTK’nun 23. ve 776. maddeleri gereğince talep edilebileceği, fatura tebliğinin davalıyı temerrüde düşürmediği, dava dilekçesinde yasal faiz ile reeskont faizinin istenildiği, bu konuda sözleşmede olmadığından yasal faizin davalı lehine olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 56.819,29 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 26.04.2011 günlü ilamıyla onanmıştır. Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 29.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.