Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2011/11541 E. 2012/21399 K.

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/06/2011 tarih ve 2005/87-2011/348 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinden gelir/aylık alan hak sahiplerinin aylıklarının davalı banka aracılığıyla ödendiğini, taraflar arasındaki protokol hükümlerince maaş hesaplarında 6 ay hareket bulunmaması halinde hesapların kurum hesabına aktarılması gerektiği halde haksız olarak 62.995,44 TL paranın bekletildiğini, %60 vadeli mevduat faizi üzerinden faiz hesaplanması gerektiğini ileri sürerek, 37.797,27 TL faiz ile 62.995 TL ana paranın kurum hesaplarına intikal tarihinden itibaren işleyecek kanuni faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, protokolde aktarma işleminin geç yapılması halinde işleyecek faiz oranının belirtilmediğini, kabul anlamına gelmemekle birlikte %5 vadesiz mevduat faizi uygulanabileceğini, faize faiz istenemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, taraflar arasında 16.11.2000 tarihli protokole göre gelir ve aylık sahiplerinin hesaplarının şubat ve ağustos aylarında gözden geçirilerek en az altı ay hareket bulunmaması halinde kurum hesabına vadesiz mevduat faizi ile birlikte stopaj kesilmeden aktarılacağı, bu işlemin mart ve eylül ayının ilk yedi iş günüde yapılacağı, buna göre dava tarihine kadar davacının 7.888,50 TL ana para, protokole göre uygulanması gereken Merkez Bankası iskonto faiz oranına göre 47.584,15 TL işlemiş faiz alacağının bulunduğu gerekçesiyle, toplam 55.472,65 TL’nin 7.888,50 TL’lik asıl alacak kısmına dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmak üzere davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. 1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki (2) ve (3) numaralı bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. 2- Dava, taraflar arasındaki protokolden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Davacı 62.995,44 TL ana para ve 37.797,27 TL faizin tahsilini istemesine rağmen, mahkemece HUMK’nun 74. ve yürürlükte bulunan HMK’nun 26/1. maddesinde düzenlenen taleple bağlılık ilkesine aykırı olarak 47.584,15 TL işlemiş faiz alacağına karar verilmiş olması doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir. 3- Kabule göre de, taraflar arasındaki protokolün 4.8 maddesinde düzenlenen “6 ay hareket görmediği anlaşılan para kurum hesabına, ilgilinin mevduat hesabına cari usullerle uygulanan vadesiz mevduat faizi ile birlikte …stopaj kesilmeksizin alacak kaydedilir” hükmü uyarınca protokol kapsamında tahakkuk edecek faiz oranının vadesiz mevduat faizi olmasına rağmen, sözleşmede değinilmeyen iskonto faiz oranına göre faiz alacağının hesaplanması doğru olmamıştır. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, 20/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.