Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2026/156 E. 2026/1503 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2026/156
Karar No
2026/1503
Karar Tarihi

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/617 E., 2016/332 K. SUÇLAR : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, mala zarar verme HÜKÜMLER: Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düşme, bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Sanıklar ... ve ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde 5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip sanıklara yüklenen suçun sübut bulmadığı yönünde vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamış, Tebliğnamedeki suçun sübut bulduğuna ilişkin (1) numaralı düşünceye iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, Cumhuriyet savcısı ve katılanın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle, ONANMASINA,

B. Sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve mala zarar verme suçlarından, sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde Sanık ...'ın UYAP aracılığıyla MERNİS üzerinden ulaşılan nüfus kaydına göre hükümden sonra 29.01.2018 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, kamu davalarının TCK'nin 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunduğu, sanıklar ... ve ...'e yüklenen "mala zarar verme" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, suçun iştirak halinde işlendiğinin iddia olunması nedeniyle, kesen son sebep olan sanık ...'in sorgusunun yapıldığı 28.03.2016 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla Cumhuriyet savcısı ve katılanın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının ölüm ve gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye kısmen uygun/kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

11. 02.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2026/156, K. 2026/1503, T. 11.02.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2026-156-e-2026-1503-k-336fd6d1d988