Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2023/3650 E. 2023/10139 K. – Sahte Fatura

Konu: Sahte Fatura Düzenleme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2023/3650
Karar No
2023/10139
Karar Tarihi
Konu
Sahte Fatura Düzenleme

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/819 E., 2022/803 K. SUÇ : Sahte fatura düzenleme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 23.05.2022 tarihli ve 2017/17503 Esas, 2022/9565 Karar sayılı bozma kararı üzerine yapılan yargılamada, Gaziantep 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2022 tarihli ve 2022/819 Esas, 2022/803 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; eksik araştırma ve incelemeyle karar verildiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinde, 15.04.2022 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun'un dördüncü ve beşinci maddeleriyle yapılan değişiklik nedeniyle, 213 sayılı Kanun'un söz konusu değişiklikten önceki ve sonraki hükümlerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanarak birbiriyle karşılaştırılması suretiyle 7394 sayılı Kanun'un dördüncü ve beşinci maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin lehe olduğu kabul edildiği hâlde, hükmün esasını oluşturan kısa kararda, denetime olanak vermeyecek ve infazda tereddüte neden olacak şekilde, sanığın hem değişiklik öncesi hem de değişiklik sonrası Kanun'a göre ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilerek hükmün karıştırılması, 2. Temyiz incelemesi sonucunda "2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçları yönünden zamanaşımı süresinin gerçekleşip gerçekleşmediği ve bu bağlamda lehe Kanun'un belirlenmesi bakımından, sahte fatura düzenleme suçunda, suç tarihinin, en son düzenlenen fatura tarihi olduğu dikkate alınarak, davaya konu mükellefin bağlı bulunduğu vergi dairesinden, suça konu faturaların (hangi tarihte veya dönemde kimin adına düzenlendiğini gösterecek şekilde) listesinin istenmesi, gerekirse faturaları kullanan firmalar nezdinde araştırma yapılarak her takvim yılı için düzenlenen en son tarihli faturanın tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2022 tarihli ve 2022/819 Esas, 2022/803 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.12.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2023/3650, K. 2023/10139, T. 13.12.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2023-3650-e-2023-10139-k-13ec5e93af0c