Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2022/2546 E. 2025/10960 K. – Hizmet Nedeniyl

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/1330 E., 2017/953 K. SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Esastan ret EK KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

15.07.2020 tarihli ve 31186 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7249 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi ile 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 59 uncu maddesine eklenen beşinci fıkra ile avukatların görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle verilen bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin kararları hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının uygulanmayacağı hükmünün getirildiği, ayrıca 7343 sayılı Kanun'un 15 inci maddesi ile 1136 sayılı Kanun'a eklenen ve 30.11.2021 tarihinde yürürlüğe giren geçici 24 üncü madde ile de anılan Yasa'nın 59 uncu maddesinin beşinci fıkrasının, bu tarihten itibaren 15 gün içinde talep etmek koşuluyla avukatların görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle bölge adliye mahkemesi ceza dairelerince 15.07.2020 tarihinden önce verilmiş kesin nitelikteki kararları hakkında da uygulanmasına olanak sağlandığı, sanığın mezkur hükmün yürürlüğe girmesinden sonra 15 gün içinde, 14.12.2021 tarihli dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince verilen 18.05.2017 tarihli ve 2017/1330 Esas, 2017/953 Karar sayılı asıl kararının temyiz edilebilir hâle geldiği belirlenmekle, 01.09.2020 tarihli ve 2017/1330 Esas, 2017/953 Karar sayılı, temyiz isteminin reddine dair ek karar kaldırılarak inceleme yapılmıştır. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.02.2017 tarihli ve 2013/114 Esas, 2017/22 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. B. İstinaf 1. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 01.09.2020 tarihli kararı ile temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi Eksik araştırma ile karar verildiğine, atılı suçların yasal unsurlarının oluşmadığına ve sübut bulmadığına, ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Yargılama konusu suçun, hükümden sonra 24.10.2019 tarihli ve 30928 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 2 53... . maddeleri gereği uzlaşma kapsamına alındığı gözetilerek dava dosyasının uzlaştırma bürosuna tevdii ile taraflar arasında usulüne uygun uzlaştırma girişiminde bulunulduktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması, bozmayı gerektirmiştir.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302/2 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesine Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.09.2025 tarihinde karar verildi.