Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2022/10901 E. 2024/11974 K. – Güveni Kötüye

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/835 E., 2022/323 K. SUÇ : Güveni kötüye kullanma HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin gerekçeli kararın sanığın vasisi yerine, doğrudan vesayet altında bulunan sanığa tebliğ edilmesi nedeniyle süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği, ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede; Basit yargılama usulü uygulanarak verilen 18.05.2021 tarihli karara sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine, genel hükümler uyarınca yargılama yapılmasına rağmen, hüküm kısmında sanık hakkında verilen hapis ve adli para cezası üzerinden CMK'nin 251/3-son maddesi gereğince 1/4 oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuş ise de; aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sanığın tekerrüre esas alınan İskilip (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 17.10.2011 tarihli ve 2010/452 Esas 2011/358 Karar sayılı dosyadan yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulüne karar verilmiş ise de; bu hükümlülüğün akıbetine ve diğer sabıka durumlarına göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında gözetilmemesi mümkün görülmüştür. Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; Hükmün gerekçesinde sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulandığı belirtilmiş ise de, hükümdeki tekerrüre ilişkin bölümde "Sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 58. maddesi uyarınca İskilip Sulh Ceza Mah. nin 2010/452 Esas, 2011/358 Karar sayılı ilamı nedeniyle mükerrilere özgü infaz rejimi" denilerek, sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ifadesinin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması gerektiğinin belirtilmemesi, Yasaya aykırı, sanık ve müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki tekerrüre ilişkin bölümünün çıkartılarak, yerine "Sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 58. maddesi uyarınca İskilip Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/452 Esas, 2011/358 Karar sayılı ilamı nedeniyle mükerrilere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.