Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/7759 E. 2022/20782 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme ve tefecilik HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat TEMYİZ EDENLER : Sanık, katılan vekili Mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın, beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde; 1- Kırıkhan Cumhuriyet Başsavcılığının 10.02.2016 tarihli ve 2016/250 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında, sahte fatura düzenleme, tefecilik ve 5464 sayılı yasaya aykırılık suçlarından açılan kamu davasında; vergi tekniği raporunda yer alan kart sahiplerinin ifadesi, sanığın temyiz dilekçesinde maddi sıkıntılar nedeniyle kartlardan para çekmeye başladıkları yönündeki ikrarı ve tüm dosya kapsamından, POS cihazlarını kullanım amaçları ve sözleşme koşulları dışında, kredi kartı sahiplerinin nakit ihtiyaçlarının karşılanması veya kredi kartı borcunun ertelenmesi amacıyla kullanmaktan ibaret fiilinin 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun 36. maddesinde düzenlenen gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi düzenleme suçu ve 2013 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarının sübut bulduğu ve sanık hakkında bu suçlardan mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden, 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun 36. maddesi ile Vergi Usul Kanunu 359. maddesinde düzenlenen sahte fatura düzenleme suçlarının fikri içtima kapsamında kaldığı şeklindeki yanlış değerlendirme ile sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçundan mahkumiyet ve tefecilik suçundan beraat hükümleri kurulması yasaya aykırı, 2- Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA, 21.12.2022 tarihinde tefecilik suçundan Üye ...’ın karşı oyu ile oy çokluğuyla, diğer hükümler yönünden oy birliğiyle karar verildi. (K.O.) DEĞİŞİK GEREKÇE (2021/7759 Esas) Dairemizin 2016/7279 Esas, 2019/6785 Karar sayılı 30.09.2019 tarihli ilamında yazmış olduğumuz karşı oylarımızda ayrıntılı bir şekilde izah ettiğimiz üzere; Sanığın işletmekte olduğu iş yerine gelen ve kendisinden borç para isteyen kredi kartı sahiplerine faiz karşılığında elden nakit para vermek yada borç olarak istenen parayı doğrudan talep eden şahısların banka hesaplarına yatırmak şeklinde sübut bulan eyleminin "tefecilik" suçunu, (YCGK 10.05.2022 tarih ve 2021/239 Esas), ödünç verdiği parayı geri alabilmek için ödünç parayı alan kişinin kredi kartını mal ve hizmet satışı olmadan POS cihazından geçirmek suretiyle gerçeğe aykırı harcama belgesi düzenlemesi eyleminin 5464 sayılı kanunun 36. Maddesinde düzenlenen "gerçeğe aykırı harcama belgesi düzenleme" suçunu, POS cihazı ve banka kayıtlarının vergi kayıtları ile ticari defterle uyumlu hale getirmek için gerçek bir muamele ve durum olmadığı halde bunlar varmış gibi belge (gider pusulası, perakende satış fişi, fatura vs.) düzenlemesi eyleminin ise ayrıca 213 sayılı VUK 359. Maddesinde düzenlenen "sahte belge düzenleme" suçunu oluşturacağından, Sanığın 213 sayılı VUK 359/1-b, 5464 sayılı kanunun 36 ve 5237 sayılı TCK'nin 241. Maddeleri uyarınca ayrı ayrı cezalandırılması gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun sanığın eyleminin tefecililik suçunu değilde 5464 sayılı kanunun 36. Maddesinde düzenlenen "gerçeğe aykırı harcama belgesi düzenleme" suçunu oluşturduğuna ilişkin Bozma düşüncesine katılmıyorum. 21.12.2022 Değişik gerekçe ...