Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/41987 E. 2025/11183 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/10 E. 2020/254 K. SUÇLAR : Bankanın araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi (Asıl karar); temyiz isteminin reddi (Ek karar) TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz isteminin esastan reddi

Yapılan ön inceleme neticesinde; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Ceza Dairesinin, 2020/10 Esas ve 2020/254 Karar sayılı dosyasından verilen 26.10.2020 tarihli asıl ve 25.01.2021 tarihli ek kararların katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü: A.Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Verilen Düzeltilerek İstinaf Başvurusunun Esastan Reddine İlişkin Asıl Karara Yönelik Temyizin İncelenmesinde Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı TCK'nin 204/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, son suç tarihinden hüküm tarihine kadar olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılanlar vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, B.Bankanın Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık Suçundan Verilen Temyiz İsteminin Reddine İlişkin Ek Karara Yönelik Temyizin İncelenmesinde 5271 sayılı CMK'nin 286/2-g maddesinde yer verilen “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “ … temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş … ise … hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Ceza Dairesinin, 25.01.2021 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, katılanlar vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.09.2025 tarihinde karar verildi.