Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/40244 E. 2025/4409 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1814 E., 2019/2155 K. SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Denizli 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/05/2019 tarihli ve 2018/286 Esas, 2019/258 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158/1-d-f-h , 43/1, 52/2 , 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 3.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilmiştir. 2.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 06.11.2019 tarihli ve 2019/1814 Esas, 2019/2155 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan mahkumiyet kararı kaldırılarak, dolandırıcılık suçu yönünden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158/1-f, 52/2, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 4 yıl hapis ve 2400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi; İstinaf mahkemesince hatalı inceleme yapılarak sanığın mahkumiyetine karar verildiğine, ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri reddedilmiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Denizli 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.04.2025 tarihinde karar verildi.